Organizm bilansuje produkcję i utratę ciepła

Temperatura ciała zależy od równowagi między wytwarzaniem ciepła a jego oddawaniem. Zwężenie naczyń skóry ogranicza przepływ ciepłej krwi ku powierzchni, lecz nie zatrzymuje strat całkowicie. Dreszcze zwiększają produkcję ciepła przez pracę mięśni. Oba mechanizmy mają ograniczoną skuteczność, szczególnie gdy izolacja jest niewystarczająca lub czas ekspozycji się wydłuża.

Sprawność dłoni może pogorszyć się, zanim nurek uzna, że jest mocno wychłodzony. Trudniejsze staje się operowanie inflatorem, karabinkiem czy przyciskiem komputera. Ocena komfortu powinna więc obejmować możliwość wykonania potrzebnych czynności, a nie tylko subiektywne poczucie wytrzymałości. Ochrona tułowia i ochrona kończyn uzupełniają się; gruby ocieplacz nie rozwiązuje każdego problemu z marznącymi rękami.

Przygotowanie do drugiego nurkowania zaczyna się po pierwszym

Mokra odzież, wiatr i brak osłony mogą podtrzymywać utratę ciepła również podczas przerwy powierzchniowej. Dwa podobne nurkowania nie muszą być tak samo obciążające, jeżeli przed drugim nurek nie odzyskał komfortu i sprawności. Sama długość przerwy nie opisuje warunków odpoczynku.

Przeciwny problem pojawia się przed wejściem: szczelny ubiór ogranicza oddawanie ciepła podczas noszenia sprzętu w słońcu. Kolejność ubierania, cień, pomoc w przenoszeniu zestawu i skrócenie oczekiwania zmniejszają zbędne obciążenie. Nie należy traktować wejścia do zimnej wody jako sposobu leczenia osoby z objawami przegrzania. Zasady doboru warstw rozwija lekcja o suchym skafandrze i ocieplaczu.