Maska i skafander tworzą dodatkowe przestrzenie gazowe

W masce gaz znajduje się między twarzą a szybą. Podczas zanurzania jego objętość maleje, a niewyrównana różnica ciśnień może powodować ucisk tkanek. Maska nurkowa obejmuje nos, dzięki czemu można doprowadzić do niej powietrze przez delikatny wydech nosem. Zwykłe okularki pływackie nie zapewniają tej możliwości i nie zastępują maski podczas nurkowania na głębokość.

W suchym skafandrze niedostateczna ilość gazu może powodować miejscowe przyciskanie fałd materiału do ciała. Dodanie gazu służy przeciwdziałaniu uciskowi, ale zmienia również wyporność zestawu. Rozwiązanie jednego problemu wymaga więc równoczesnej kontroli głębokości i położenia. Obsługi zaworów oraz zarządzania gazem uczy praktyczne szkolenie w danym typie skafandra.

Kierunek zmiany ciśnienia zmienia problem

Przy zanurzaniu gaz trzeba doprowadzić do przestrzeni, która się kurczy. Podczas wynurzania rozszerzający się gaz musi mieć drogę odpływu. Blokada wsteczna oznacza utrudnione uwalnianie gazu, a nie zwykłą potrzebę powtórzenia silniejszego manewru wykonywanego przy schodzeniu. Drożność może zmienić się w trakcie nurkowania, na przykład wskutek obrzęku śluzówki.

Wyrównanie ciśnienia w masce nie wyrównuje automatycznie ciśnienia w uszach ani zatokach. Każda przestrzeń ma własną drogę komunikacji z otoczeniem i własne możliwe przeszkody. Warto zapamiętać ten podział zamiast traktować wszystkie dolegliwości jako jeden „ucisk”. Mechanizm zmian objętości omawia prawo Boyle’a–Mariotte’a; budowę ucha przedstawia lekcja o wyrównywaniu ciśnienia.