Płyn w płucach nie musi pochodzić z zachłyśnięcia

Podczas zanurzenia więcej krwi przemieszcza się do klatki piersiowej. Jednocześnie wdech może wymagać wytworzenia większego podciśnienia w drogach oddechowych. Zwiększona różnica ciśnień między naczyniami płucnymi a przestrzeniami powietrznymi sprzyja przesączaniu płynu do tkanki płucnej i pęcherzyków. To odmienny mechanizm od wciągnięcia wody przez usta.

Zimno, wysiłek oraz zwiększony opór oddychania mogą dodatkowo obciążać ten układ. Problem nie jest zarezerwowany dla bardzo głębokich nurkowań: występuje także u pływaków i osób korzystających z fajki. Wyjaśnia to, dlaczego sama mała głębokość nie wyklucza obrzęku związanego z zanurzeniem. Stanowisko SPUMS i UKDMC z 2024 roku.

Duszność może zostać błędnie uznana za awarię automatu

Nurek może odczuwać brak wystarczającego dopływu gazu mimo sprawnego sprzętu. Narastająca duszność, kaszel lub wyraźnie nieproporcjonalny wysiłek oddechowy wymagają powiadomienia partnera i zakończenia nurkowania z pomocą, a nie kontynuowania wyprawy po kolejnej próbie sprzętu. Po wydostaniu się z wody potrzebna jest pilna pomoc medyczna.

Ustąpienie objawów nie rozstrzyga przyczyny i nie oznacza zgody na ponowne wejście do wody. Dla lekarza przydatny jest opis początku dolegliwości, wysiłku, temperatury, użytego sprzętu i wcześniejszych podobnych epizodów. Stanowisko specjalistyczne zdecydowanie odradza dalsze nurkowanie z gazem sprężonym osobom po takim epizodzie.