Trzy części ucha pełnią różne funkcje

Przewód słuchowy zewnętrzny kończy się błoną bębenkową. Za nią leży ucho środkowe, którego przestrzeń gazowa łączy się z nosogardłem przez trąbkę słuchową. Jeszcze głębiej znajduje się ucho wewnętrzne, odpowiedzialne za słuch i równowagę. Woda w zewnętrznym przewodzie nie wyrównuje ciśnienia w uchu środkowym: oddziela je błona bębenkowa.

Na rysunku anatomicznym warto prześledzić drogę gazu przez trąbkę słuchową, a następnie drogę drgań przez kosteczki słuchowe. Są to różne zadania różnych struktur. Ta sama ilustracja wyjaśnia, dlaczego ból, niedosłuch i zaburzenia równowagi nie muszą oznaczać identycznego urazu. Rozpoznanie wymaga badania, szczególnie gdy objawy utrzymują się po nurkowaniu.

Moment wyrównywania ma znaczenie

Wraz z zanurzaniem narastająca różnica ciśnień odkształca błonę bębenkową i utrudnia otwieranie trąbki słuchowej. Dlatego wyrównywanie powinno być łagodne i rozpoczęte, zanim pojawi się ból. Forsowanie manewru przy niedrożnym połączeniu zwiększa ryzyko urazu; nie jest skuteczną strategią nadrabiania zbyt szybkiego zejścia. DAN: uszy a nurkowanie.

Podczas wynurzania gaz musi móc opuścić ucho środkowe. Asymetria ciśnień między uszami może zakłócać odczucie równowagi i orientację. Nie należy utożsamiać każdego zawrotu głowy z narkozą ani próbować samodzielnie rozstrzygać przyczyny pod wodą. Nagłe pogorszenie słuchu lub zawroty po nurkowaniu wymagają pilnej oceny medycznej. Powrót do nurkowania zależy od rozpoznania i wygojenia, nie od zaplanowanej daty kolejnego wyjazdu.