Co naprawdę robi powietrze przed oczami

Układ optyczny oka jest przystosowany do kontaktu z powietrzem. Bez maski zanurzenie zmienia warunki załamania światła na powierzchni rogówki i obraz staje się rozmyty. Maska przywraca tę granicę, lecz wprowadza również przejście światła między wodą, szybą i powietrzem. Dlatego obserwowane przedmioty mogą wydawać się większe i bliższe. Przy fotografowaniu i ocenie zasięgu ręki trzeba nauczyć się uwzględniać ten efekt.

W czasie zanurzania gaz w masce ulega sprężaniu. Wyrównywanie ciśnienia polega na dodawaniu do niej powietrza przez nos zgodnie z wyuczoną techniką. Mocne dociągnięcie paska nie usuwa różnicy ciśnień, a może pogorszyć komfort i szczelność. Maska do nurkowania obejmuje nos właśnie między innymi dlatego, by umożliwić tę czynność.

Dopasowanie, objętość i pole widzenia

O szczelności decyduje dopasowanie fartucha do twarzy, a nie sama szerokość szyby. Włosy pod uszczelką, ułożenie paska czy zmiana wyrazu twarzy mogą tworzyć drogę przecieku. Mała objętość wewnętrzna oznacza mniejszą ilość gazu potrzebną do wyrównania i opróżniania, ale nie gwarantuje najlepszego pola widzenia dla każdej osoby. Znaczenie ma również odległość oczu od szyb.

Szyba, uszczelka, ramka i pasek pełnią różne funkcje, więc należy sprawdzać je oddzielnie. Do nowych szyb stosuje się wyłącznie metody przygotowania dopuszczone przez producenta. Soczewki korekcyjne, powłoki i tworzywa mogą wymagać innego traktowania niż zwykłe szkło; agresywne czyszczenie może trwale pogorszyć widoczność.