Sygnalizacja nurkowa – ręce, światło, bojki i komunikacja

Pod wodą nie możemy rozmawiać tak jak na powierzchni, dlatego skuteczna komunikacja opiera się na prostych, wcześniej uzgodnionych sygnałach. Sygnalizacja obejmuje dłonie, latarki, bojki, tabliczki i urządzenia akustyczne.

Sygnały ręczne

Każdy zespół powinien znać podstawowe komunikaty dotyczące stanu nurka, kierunku, gazu, wynurzania i problemów. Najważniejsze jest potwierdzenie odebranego sygnału.

Komunikacja światłem

Podczas nurkowania nocnego lub w słabej widoczności światło staje się narzędziem komunikacji. Sygnały kieruje się w miejsce widoczne dla partnera, nie bezpośrednio w jego oczy.

SMB i DSMB

Bojki pomagają oznaczyć pozycję nurka na powierzchni. DSMB wypuszczana spod wody może informować obsługę łodzi o miejscu wynurzenia zespołu.

Sygnały powierzchniowe

Na powierzchni stosuje się sygnały ręczne, gwizdki, światło i inne środki zwiększające widoczność. Wcześniej trzeba znać procedury konkretnej łodzi lub miejsca.

Najważniejsza zasada

Sygnał ma sens tylko wtedy, gdy obie strony rozumieją go tak samo. Dlatego przed nurkowaniem uzgadnia się wszystkie sygnały nietypowe dla zespołu.