Obudowa podwodna- dzięki niej możesz zanóżyć swój aparart. Ceny za obudowy wachają się od 400 zł do ok 30 000.

O- ring- pierścień gumowy, który tworzy wodoodporną uszczelkę.

Macro- obiektyw dołączony do każdego aparatu lub obudowy podwodnej, która pozwala na zbliżenie się do małych obiektów.

Szerokokątny obiektyw- soczewka przymocowana do aparatu lub obudowy podwodnej, któwa umożliwia bardzo bliskie podejście do dużych obiektów. Bez obiektywu szerokokątnego, podwodne fotografie dużych przedmiotów są mało wyraźne i mają słabe kolory.

Balans bieli- opcja do ustawienia w aparacie. Mówi o tym jak interpretować wartość pikseli podczas robienia zdjęć.

Rozproszenie wsteczne- plamki lub kropki, które pojawiają się w podwodnych zdjęciach ze względu na światlo błyskowe odbijających sie cząstek, piasku lub planktonu w wodzie

TTL- technologia, która automatycznie ustawia moc Twojego flesha

Światłowód- prosty kabel, który może przekazywać światło

1. Do większości zdjęć będziesz potrzebowal lampy błyskowej. Upewnij sie, że jest ona włączona na „FLASH” i ma wyłączony tryb automatyczny. Flash doda koloru Twoim zdjęciom, bez niego wyjdą po prostu niebieskie.

2. Zapoznaj się z trybem makro swojego aparatu. Naucz się go włączać i wyłączać. Włączaj go tylko wtedy, gdy obiekt jest blisko.

3. Na początku ustawienia miej na najszerszym poziomie. Fotografia podwodna wymaga wielkiego skupienia, stąd ta przestroga.

4. Skupiaj się na oczach fotografowanej ryby.

5. Pamiętaj o tym, że im jesteś bliżej fotografowanego obiektu tym kolory będa żywsze.

6. Najlepszy sposób na poprawienie jakości swoich zdjęć to używanie stroboskopu.

7. Bądź skoncentrowany i zrelaksowany.

W tym miejscu należy wspomnieć, że makrofotografia zajmuje się obiektami małymi, których większość nurków nie dostrzega. Mowa tutaj o krewetkach, ślimakach i rodzinie koralowców.

W fotografii podwodnej należy głównie poznać zachowania ryb i żyjątek, które chcemy fotografować. Należy również wiedzieć na jakiej głębokości występują, jaki rodzaj dna lubią, czy są płochliwe itp…

Większość zwierząt (min. węgorze i liliowce) prowadzi nocny tryb życia, trudno więc jest sfotografować je za dnia.

Pierwsze kroki w free divingu dobrze jest stawiać na basenie. Należy jednak nauczyć się szeregu umiejętności związanych z odpowiednią techniką pływania i oddychania. Najlepiej jeśli robimy to w grupie (kwestia asekuracji) i pod okiem instruktora.

Uprawiając freediving należy pamiętać o zagrożeniach wynikających z obcowania w środowisku wodnym oraz o możliwości uśnięcia pod wodą przy zbyt forsownych bezdechach. Każdy nurek bezdechowy powinien zapoznać się z szeregiem zagadnień dotyczących głównie bezpieczeństwa, urazów i zagrożeń.

Mimo, iż nurkowanie jest formą szeroko dostępnej turystyki kwalifikowanej, powinniśmy pamiętać, że wiele konsekwencji zdrowotnych nurkowania wymyka się intuicji początkującego płetwonurka. Przed zejściem pod wodę należy dobrze poznać zasady działania naszego organizmu podczas nurkowania, ponieważ jest to niezbędna wiedza, która pozwoli nam bezpiecznie uprawiać ten sport.

Człowiek aby żyć musi oddychać, prawidłowy przebieg tego procesu dostarcza do organizmu tlen. Jak to wygląda krok po kroku? Tlen z atmosfery dostarczany jest do organizmu (do wszystkich komórek), następnie tlen włączony jest w energodajne reakcje biochemiczne zachodzące w komórkach. Ostatnim etapem w procesie oddychania jest odprowadzenie dwutlenku węgla z komórek do atmosfery.

Drugą ważna kwestią jest ciśnienie. Pod wodą zmienia się ono na okrągło, a płetwonurek narażony jest przez to na urazy ciśnieniowe, czyli wszelkie uszkodzenia tkanek wywołane zbyt dużą różnicą ciśnień. Wzrost ciśnienia powoduje w organizmie nasycenie tkanek azotem i możliwość wystąpienia choroby dekompresyjnej oraz zmianę ciśnienia parcjalnego azotu i tlenu, co może doprowadzić do narkozy azotowej i zatrucia tlenowego. Wymienione niebezpieczeństwa są praktycznie niespotykane , a to dlatego, że płetwonurcy przestrzegają podstawowych zasad nurkowania.

Ciało człowieka w 80% składa się z wody. Ciśnienie hydrostatycznie nie powoduje deformacji nieściśliwych tkanek miękkich i kości, jego działanie przejawia się w tych częściach ciała, które zawierają przestrzenie powietrzne. Pod wpływem zmian ciśnienia obszary ciała wypełnione powietrzem mogą ulegać deformacji, która sprawia ból, a w dalszej kolejności prowadzi do urazu ciśnieniowego. Aby uniknąć tych problemów nie należy dopuszczać do zmian objętości powietrza w przestrzeniach powietrznych, utrzymując panujące w nich ciśnienie do poziomu ciśnienia otoczenia.

Teoria teorią, a w praktyce przekonacie się, że to wszystko jest bardzo naturalne.

Trzy punkty: pojedyncza butla, KRW (Kamizelka Ratowniczo- Wyrównawcza), automat oddechowy.

Elementy wyżej wymienione są podstawowym sprzętem do nurkowania i przed rozpoczęciem montażu dobrze jest je  wcześniej sobie przygotować, po to, aby wszystko poszło sprawnie.

Montaż zaczynamy od połączenia butli z KRW. Ustawiamy butlę między nogami, wyjściem zaworu do przodu. Na butlę zakładamy KRW od strony wyjścia zaworu. Pasek przytrzymujący zakładamy na szyjkę butli. W jednej trzeciej wysokości butli, od góry, montujemy pas mocujący (jest to uzasadnione tym, że nikt nie chce uderzyć się w głowę o automat oddechowy). Odpowiednią wysokość dla siebie dopasujemy dopiero w wodzie, więc zawsze można ją skorygować. Po zapięciu klamry połączenie KRW- butla musi być sztywne więc długość pasa musi być odpowiednio dobrana. Jeśli nie jestesmy pewni czy długość jest odpowiednia to unosimy butlę do góry potrząsając za uchwyt w KRW. Jeśli KRW się nie przesuwa w stosunku do butli to oznacza że wszystko jest w porządku.

Następnym krokiem jest montaż automatu oddechowego. Przed jego zamocowaniem należy sprawdzić czy w gnieździe jest o-ring. W połączeniu DIN (najczęściej spotykanym w Europie) o-ring znajduje się w automacie, przy połączeniu typu INT (najczęściej spotykanym w USA i Egipcie) o-ring znajduje się w zaworze butli. Niezależnie od tego gdzie znajduje się o-ring aby zadziałał prawidłowo, czyli uszczelnił połączenie musi być w dobrym stanie technicznym czyli cały i czysty. Zabrudzenie o-ringu może spowodować nieszczelność. Automay chwytamu za pierwszy stopień w taki sposób, aby oba drugie były po prawej stronie, a wąż inflatora i wąż manometru były po lewej. Do gniazda zaworu przykładamy automat i skręcamy. Jeśli mamy do czynienia z połaczeniem DIN należy jedną ręką trzymac pierwszy stopień automatu, a druga obracać pierścień połączony z gwintem. Pamietajmy, że nie należy skręcać automatu zbyt mocno, bo uszczelnienie wystąpi już po wyczuciu pierwszego oporu. Pełne uszczelnienie nastapi dopiero pod wpływem wzrostu ciśnienia, czyli odkręcenia zaworu butli.

Miłego praktykowania!

Odpowiedni stan zdrowia to warunek konieczny dla osoby zainteresowanej tematem nurkowania. Zawarte jest to nawet w przepisach państwowych, a dokładnie w Dz. Ustaw nr 154/2006 poz. 1103. Dlatego rok rocznie należy poddać się podstawowym badaniom lekarskim, aby później nie było problemu z udokumentowaniem swojego stanu zdrowia. Badania obejmują konsultacje internistyczne, RTG klatki piersiowej, EKG spoczynkowe, badania krwi- morfologia + OB, glikemia (cukier)- oraz podstawowe badania moczu. Lekarz powinien wystawić wtedy orzeczenie o braku przeciwwskazań do uprawiania płetwonurkowania.

Osoba, która chce nurkować powinna posiadać dostateczną wiedzę teoretyczną. Przy nurkowaniu do 20 m. wystarczy podstawowe szkolenie, dla poznania kolejnych poziomów należy skorzystać z kolejnych kursów.

Kolejnym elementem związanym bezpośrednio z przygotowaniem praktycznym jest doświadczenie nurkowe w różnych akwenach. Nic tak nie przygotowuje do nurkowania jak… nurkowanie. Każde praktyczne doświadczenie dostarcza nam kolejnej, niezbędnej wiedzy o nurkowaniu.

Przygotowanie fizyczne jest równie ważne do bezpiecznego nurkowania. Ciężko jest przedstawić zasady treningu w kilku akapitach. Nurkowanie często wymaga większego wysiłku w porównaniu do wykonywanego podczas codziennego życia. System treningów przygotowuje do tego organizm, który dzięki odpowiednim ćwiczeniom min. zwiększa wydolność krążeniowo- oddechową.

Bycie rozsądnym to jednak główna zasada bezpiecznego nurkowania. Nurek musi znać swoje możliwości i dostosować je do planowanego nurkowania oraz przestrzegać zasad bezpieczeństwa.

Warto pamiętać, że nurkuje się z partnerem lub grupą i przez swoje nieprzemyślane zachowanie i nieprzestrzeganie ogólnie obowiązujących zasad naraża się ich na ryzyko utraty życiu i zdrowia oraz, jeżeli zdarzy się wypadek, na problemy związane z postępowaniem karnym czy cywilnym.

Safaga jest o wiele rzadziej odwiedzana przez turystów niż Hurghada, dzięki czemu tutejsze rafy są nieomal dziewicze i niezniszczone,  a pod woda spotkasz tu więcej ryb niż nurków. Tutejsze rafy uważane są za jedne z najpiękniejszych na świecie. Wyspa naprzeciw miasta oferuje bardzo wiele pasjonujących miejsc nurkowych. Już po kilku minutach drogi statkiem dotrzemy do pierwszych raf zamieszkałych przez większość tropikalnych gatunków ryb. Delfiny, żółwie, mureny, rekiny, lionfish, płaszczki, koniki morskie, ośmiornice… To wszystko jest tutaj i czeka na Ciebie.

Nurkowanie wrakowe to szczególny rodzaj nurkowania, który wymaga odpowiedniego sprzętu i umiejętności. Sprzęt jest ogólnodostępny dla wszystkich. Nawet tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z nurkowaniem. Umiejętności? Zawsze można je nabyć.

Nurkowanie wrakowe to forma nurkowania polega na penetrowaniu zatopionych wraków. Nie tylko statków, ale również platform wiertniczych i zatopionych maszyn. Nurkowanie wrakowe dotyczy konkretnie penetrowania otoczenia wraków – kurs nie uprawnia do wchodzenia (lub raczej wpływania) do wnętrza wraku. Od tego, co będziemy oglądać zależy jaki będziemy potrzebowali sprzęt– czasami może to być zatopiona łódka, lub rozrzucone po dnie szczątki statku, a czasem świetnie zachowany, duży wrak statku. Każda z wymienionych sytuacji wymaga od nurka innego przygotowania sprzętowego. Najlepszym do tego miejscem jest Sharm El Sheikh. Podczas nurkowania warto zabrać ze sobą aparat, aby móc uwiecznić niecodzienne widoki na fotografii.

Nurkowanie wrakowe dostarcza wielu niezapomnianych wrażeń. Pozwala ono poczuć smak historii i daje poczucie odkrywania przeszłości na nowo.

Najprostszą formą nurkowania jest snorkeling. Wykorzystuje się w nim maskę, fajkę i płetwy (tak zwany sprzęt ABC). Nurek unosi się na powierzchni wody i dzięki masce, może obserwować to, co dzieje się pod nim. Bez niej nie byłby w stanie widzieć z odpowiednią ostrością, ponieważ ludzkie oko nie jest przystosowane do widzenia pod wodą. Dzięki fajce, nurek nie musi unosić głowy nad powierzchnię wody, aby móc swobodnie oddychać. Płetwy natomiast pozwalają na swobodne poruszanie się w wodzie.

Snorkeling jest popularny w ciepłych, przejrzystych wodach morskich, np. w Egipcie (wiele osób twierdzi, że najlepszym miejscem do tego jest Marsa El Alam) , gdzie można podziwiać i fotografować różnorodne wodne stworzenia. Nie wymaga specjalistycznego sprzętu, przez co jest chętnie uprawiany przez osoby dopiero zaczynające swoją przygodę z nurkowaniem.